Leczenie woreczka żółciowego, leczenie kamicy

Kamica pęcherzyka żółciowego

Kamica pęcherzyka żółciowego to najczęstsza choroba pęcherzyka żółciowego (potocznie nazywanego "woreczkiem żółciowym"). Kamica rozpoznawana jest u ponad 20% dorosłych, co czyni ją jedną z najczęstszych chorób układu pokarmowego. Choroba częściej dotyczy kobiet. Czynnikami ryzyka są tutaj: otyłość, cukrzyca, niskie stężenie cholesterolu HDL, wysoki poziom trójglicerydów, mała aktywność fizyczna.

Kamica pęcherzyka żółciowego (tzw. kolka żółciowa/wątrobowa) - objawy

Objawy kamicy pęcherzyka żółciowego najczęściej pojawiają się po spożyciu posiłku (szczególnie potraw z dużą zawartością tłuszczów). Jest to związane z zatykaniem się ujścia pęcherzyka żółciowego przez kamienie, a dodatkowo stymulowane przez jego opróżnianie się w odpowiedzi na obecność pokarmu. Typowe dolegliwości lokalizują się najczęściej pod prawym łukiem żebrowym, mają charakter kolkowy (narastają, a następnie zmniejszają się) i promieniują do prawej łopatki. Dolegliwościom mogą towarzyszyć nudności oraz wymioty. Należy pamiętać, że podobne dolegliwości mogą występować również w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy..

Zapalenia pęcherzyka żółciowego - objawy

Zapalenie pęcherzyka występuje w sytuacji, gdy mimo prawidłowego leczenia, wymienione dolegliwości nie ustępują. Do istniejących objawów może dołączyć również gorączka. Należy pamiętać, że u osób starszych, z cukrzycą oraz zaburzeniami odporności objawy mogą być słabo wyrażone lub mogą w ogóle nie wystąpić!

Kamica i zapalenie pęcherzyka żółciowego - diagnoza

Prawidłowo zebrany wywiad oraz badanie fizykalne przeprowadzone przez lekarza jest pierwszym etapem diagnostyki. Metodą diagnostyczną z wyboru jest USG jamy brzusznej. Pozwala na stwierdzenie obecności kamieni w pęcherzyku żółciowym w przypadku 95% pacjentów. Tomografia Komputerowa (TK) jamy brzusznej jest w tym przypadku gorszym badaniem niż USG. Wynika to z faktu, że w TK uwidocznione są jedynie kamienie uwapnione. Rezonans magnetyczny jest doskonałym badaniem, Jednak tylko niewiele lepszym niż USG, a koszty są nieporównywalnie większe (W przypadku kamicy pęcherzyk żółciowego!)

Jak leczymy kolkę żółciową/wątrobową, a jak zapalenie pęcherzyka żółciowego?

U wszystkich pacjentów z objawową kamicą pęcherzyka żółciowego zaleca się chirurgiczne usunięcie pęcherzyka żółciowego w trybie planowym. W przypadku wystąpienia kolki żółciowej skuteczne jest leczenie zachowawcze: leki przeciwbólowe, rozkurczowe oraz dieta. W przypadku wystąpienia zapalenia pęcherzyka żółciowego konieczne jest przeprowadzenie operacji – jest to laparoskopowe usunięcie pęcherzyka żółciowego. Nie powinno stosować się w leczeniu kamicy kwasu ursodeoksycholowego ani rozbijania kamieni falą ultradzwiękową.

Czy można leczyć zapalenie pęcherzyka żółciowego zachowawczo (bez przeprowadzenia operacji)?

W niektórych przypadkach stosuje się próbę leczenia zachowawczego (leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, antybiotykoterapia, dieta). Musimy mieć jednak świadomość, że w przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego mogą wystąpić powikłania jego zapalenia oraz, że zwiększa się również prawdopodobieństwo zmiany metody laparoskopowej na klasyczną (z uwagi na rozległość stanu zapalnego i brak możliwości prawidłowej identyfikacji struktur anatomicznych).

Kto wymaga leczenia operacyjnego w przypadku obecności bezobjawowych kamieni w pęcherzyku żółciowym

Zabiegu operacyjnego wymagają pacjenci z cukrzyca, pacjenci kwalifikowani do zabiegów wysokiego ryzyka (wszczepienia zastawek serca, transplantacji etc.)n oraz piloci a więc wszystkie osoby który z racji wykonywanej pracy mają utrudniony kontakt ze służbą zdrowia w nagłych przypadkach (piloci, marynarze). Należy również kwalifikować pacjentów u których stwierdza się pogrubienie błony śluzowej pęcherzyka żółciowego oraz współistniejącą kamicę pęcherzyka. Szczególnie gdy dotyczy to starszych kobiet. Jest to związane z zwiększonym ryzykiem wystąpienia raka pęcherzyk żółciowego w tej grupie pacjentów.

Polipy pęcherzyka żółciowego

Co jest polip pęcherzyka żółciowego?
Jest to uwypuklenie ściany w kierunku światła pęcherzyka żółciowego. Mogą być to polipy prawdziwe lub polipy rzekome. Tylko niewielka część z nich (20-30%) okazuje się w badaniu histopatologicznym wyciętego pęcherzyka żółciowego prawdziwymi polipami. W większości przypadków są to grudki cholesterolowe przylegające ściśle do ściany.

Czy polipy pęcherzyka żółciowego wymagają kontroli?
Tak. Z uwagi na potencjalne ryzyko obecności raka w polipie każda zmiana w pęcherzyku żółciowym wymaga kontroli. Jeżeli zmiana została wykryta po raz pierwszy i nie wymaga pogłębienia diagnostyki (KT lub NMR jamy brzusznej) to warto przeprowadzić kontrolę ultrasonograficzną po 6-12 miesiącach od pierwszego badania (w zależności od wielkości polipa oraz istnienia czynników ryzyka).
Brak odpowiedniego nadzoru może prowadzić do nie wykrycia choroby nowotworowej na jej wczesnym etapie! Warto jednak za każdym razem zasięgnąć rady specjalisty np. chirurga ogólnego lub chirurga onkologa

Czy polipy pęcherzyka żółciowego są wskazaniem do zabiegu operacyjnego?
Decydującym czynnikiem jest tutaj wielkość polipa. W przypadku polipów małych (<5mm) wskazana jest okresowa obserwacja. Przy wielkości 5-9 mm należy rozważyć zabieg operacyjny (w przypadku istnienia czynników ryzyka: wiek>50 lat, pierwotne stwardniejące zapalenie dróg żółciowych, przysadzisty charakter polipa) lub częstszą obserwację. Jeżeli w trakcie obserwacji polip zwiększy swoje wymiary o 2 lub więcej mm wskazane jest wycięcie pęcherzyka żółciowego. W przypadku polipów o rozmiarach 10 mm i większych chirurg onkolog jednoznacznie zaleci wycięcie pęcherzyka żółciowego. Standardem leczenia jest technika laparoskopowa. W przypadku wątpliwości warto skonsultować się z chirurgiem ogólnym lub chirurgiem onkologiem.

Laparoskopowe wycięcie pęcherzyka żółciowego

W chwili obecnej podstawową metodą usunięcia pęcherzyka żółciowego jest laparoskopia. Metoda, która przez drobne nacięcia powłok (w tym przypadku najczęściej 1cm w pępku oraz 2-3 nacięcia w górnej części jamy brzusznej długości do 5mm) pozwala na przeprowadzenie zabiegu operacyjnego. W efekcie pacjent ma mniejsze dolegliwości bólowe, krótszy pobyt w szpitalu i szybciej powraca do przedoperacyjnej aktywności.