Polipy żołądka: Leczenie

Co to jest polip żołądka?

Polip to pogrubienie błony śluzowej, która stanowi wewnętrzną część ściany żołądka

Jakie są objawy polipów żołądka?

Większość polipów żołądka (>90%) jest bezobjawowa i wykrywana przypadkowo w gastroskopii. Rozpowszechnienie badań endoskopowych spowodowało, że są one coraz częściej diagnozowane. Większe polipy mogą dawać objawy krwawienia, anemii, niecharakterystycznych dolegliwości bólowych brzucha lub nawet niedrożności odźwiernika żołądka.

Jakie diagnozuje się polipy żołądka?

Podstawą diagnostyki pozostaje gastroskopia, która umożliwia również pobranie wycinka do badania hist-pat, a nawet usunięcie całej zmiany.

Jak leczy się polipy żołądka?

- Polipy dna żołądka (polipy z gruczołów trawieńcowych, polipy Elstera): są najczęstszymi niezłośliwymi polipami żołądka. Mogą występować jako pojedyncze zmiany. W przypadku gdy występują w mnogiej postaci u młodego chorego należy wykonać kolonoskopii w celu diagnostyki rodzinnej polipowatości gruczolakowatej. Najczęściej występują w trzonie i dnie żołądka, są nieuszypułowane i o średnicy 1-5 mm.

- Polipy związane z leczeniem inhibitorami pomy protonowej (leki zapisywane „osłonowo” na żołądek): polipy zwykle są średnicy do 1cm i zlokalizowane w bliższej i środkowej części trzonu. Najczęściej zmiany te ustępują w ciągu 3 miesięcy od odstawienia leku.

- Polipy hiperplastyczne: pojedyncze polipy najczęściej występują w okolicy odźwiernikowej, mnogie mogą występować w całym żołądku. Powstawanie tych polipów jest ściśle związane z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej żołądka, współistniejącym często z Helicobacter pylori. Leczenie Helicobacter pylori powoduje zniknięcie lub zmniejszenie około 80% z tych polipów. Rzadko ulegają przemianie nowotworowej, jednak, ich obecność zwiększa ryzyko współistniejącego w innych częściach błony śluzowej raka żołądka. Konieczne jest zatem pobieranie wielu wycinków do badania histopatologicznego.

-Polipy gruczolakowe: to zmiany nowotworowe będące prekursorami raka żołądka. Zaleca się endoskopowe usunięcia polipa oraz szczegółową ocenę pozostałej błony śluzowej pod kątem innych nieprawidłowości. Kontrola endoskopową wykonuje się po 12 miesiącach lub po 6 miesiącach w przypadku wykrycia w badaniu histopatologicznym dysplazji.

- Polipy hamartomatyczne: występują rzadko i obejmują polipy młodzieńcze (najczęściej zlokalizowane w części odźwiernikowej i nie ulegają przemianie nowotworowej), w przebiegu zespołu Peutza i Jeghersa (genetycznie uwarunkowany zespół, w którym występują polipy hamartomatyczne w przewodzie pokarmowym oraz plamki na wargach, błonie śluzowej policzków oraz na palcach; zespół ten zwiększa ryzyko rozwoju raka przewodu pokarmowego, raka sutka, endometrium, trzustki oraz płuc) oraz choroby Cowdena (genetycznie dziedziczony zespół w którym występują zmiany hartomatyczne skórno-śluzówe, zmiany w sutkach, tarczycy oraz układzie moczowo-płciowym.

- włókniste polipy zapalne: najczęściej w części odźwiernikowej. Wywoadzą się z błony podśluzowej i nie powinny być mylone z polipami zapalnymi. Najczęściej występują pomiędzy 50, a 60 rokiem życia, częściej u kobiet. Nie podlegają transformacji w kierunki zmian złośliwych, ale mają związek z przewlekłym zanikowym zapaleniem żołądka.