Niedożywienie

Niedożywienie, z uwagi na częstość występowania oraz poważne konsekwencje zdrowotne od dawna jest uznawane za jeden z wielkich problemów geriatrycznych. Problem ten dotyczy kilku procent osób starszych mieszkających w domach oraz kilkunastu procent osób przybywających w zakładach opieki.
Jest to bardzo istotny problem ponieważ następstwem niedożywienia są między innymi wzrost chorobowości i śmiertelności, utrata masy mięśniowej i siły mięśniowej, pogorszenie funkcji poznawczych, zwiększone ryzyko powikłań wewnątrzszpitalnych.

Zgodnie z wytycznymi ESPEN (European Society for Clinical Nutrition and Metabolism) aby rozpoznać niedożywienie trzeba:
– stwierdzić wskaźnik masy cała <18,5kg/m2 albo stwierdzić łącznie niezamierzoną utratę masy ciała (>10% w nieokreślonym czasie lub >5% w ciągu 3 miesięcy) oraz obniżenie co najmniej 1 z 2 wskaźników: BMI (<20 i <22 kg/m2 odpowiednio u osób <70roku życia oraz >70 roku życia) lub beztłuszczowej masy ciała (<15 i 17kg/m2 odpowiednio u kobiet i mężczyzn). Należy zaznaczyć, że u osób starszych z BMI<24 kg/m2 należy rozważyć ryzyko niedożywienia! Inne elementy podlegające ocenie: - obwód ramienia: mężczyźni <23cm, kobiety <22cm - obwód łydki <31 cm (przy braku obrzęków) - albumina <35g/l - bezwzględna liczba limfocytów <1500/mm3 - testy przesiewowe MUST, NRS 2022, SGA, MNA-SF Stwierdzenie niedożywienie jest wskazaniem do interwencji żywieniowej, a w przypadku planowych (nie zagrażających życiu) zabiegów operacyjnych do przesunięcia jego terminu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *